Kva trur de/meinar de om den nye Landbruksmeldinga? Er det ein svakheit at den ikkje er meir konkret? Er vi fornøgd med sterkare differensering på tilskot, til fordel for ma Vestlandet? Er den berre eit døme på Ap-SP sine festtalar som ikkje kjem til å bety så mykje når landbruksforhandlingane kjem?

På ei spørjeundersøking på Nationen si nettside i går hadde kring 65 prosent av lesarane svart at dei var misnøgde med Landbruksmeldinga. Dei siste 35 prosentane var fordelt på nøgde og veit ikkje. Men Senterpartiet er vel nøgde med meldinga… Kva trur de? Legg gjerne igjen ein kommentar!

Vikarprest Georg Espolin Johnson frå Hafslo spør i Sogn Avis 12. november om kva som er namnet mitt. Og ditt namn også, sjølvsagt, om du las teksten. Namn er ei alvorleg sak, skriv han. Hans eige førenamn er gresk og tyder bonde. Det gledar han seg ikkje over, for er det noko han ikkje er, så er det bonde! Men dei fleste andre er stolte og glade over namnet sitt, trur han. Det trur eg òg. Ein kan nesten få medkjensle med presten Bonde, trass hans nedlatande haldning til sitt eige namn. Ein kan nesten få inntrykk av at Georg nærast er eit skjellsord for presten Georg. Det er ikkje ei særleg god innleiing på andakten. Det er no ikkje så vanskeleg å skifte namn her til lands. Men eit namneskifte hadde sjølvsagt øydelagt heile andakten.

For å svare på spørsmålet, Georg: Namnet mitt er Johannes. Det er ei latinsk form av det greske namnet Ioannes og tyder «Gud er nådig». I Bibelen er det to kjende skikkelsar som heiter Johannes: Johannes Døyparen, profeten som sa at Messias snart skulle komme til jorda, og apostelen Johannes, den av Jesu venner som stod han nærast. Men sjølv om eg ikkje er prest, ikkje ordinært til det i alle fall, ikkje utdanna heller, forresten, så er eg stolt av namnet mitt. Og sjølv om det ut frå yrke kan tykkjast passande at eg og presten Bonde skiftar namn, så er det for min del heilt uaktuelt. Det andre alternativet, at vi skiftar arbeid, er like uaktuelt for både Georg og meg.

Fireåringen hadde gått opp på ein kalkdunge som ligg ved bygdevegen. Det køyrer ein bil forbi, og barnet kjem springande til meg. Det er tydeleg noko å fortelje.

- Det køyrde ein bil forbi, og det var ein mann med masse skjegg som køyrde!

Eg må innrømme at eg har problem med å forstå at mange menn offentleg seier det er heilt greit at den gråtande, livredde soldaten Alice Asplund (23) blei tvunge til å kle seg naken framfor befal og tretti mannlege soldatar. Er det liksom greit å tvinge kleda av ei gråtande og livredd jente fordi ho sjølv har valgt å gå inn i miilitæret? Kva er i så fall skilnaden mellom å tvinge kleda av ei gråtande, livredd jente i militæret og ei gråtande livredd jente på ein privatfest, eller i ei bakgate? Kva har gått feil med samfunnet når menn meinar det er OK å behandle kvinner slik? Kva er feil i hovudet på menn som syns det er OK å bruke tvang mot ei livredd, gråtande jente, og brukar twitterkontoen sin til å forsvare overgrepet?

Er dette overgrepet heilt greit fordi det ikkje var eit seksuelt overgrep? Etter å ha teke avstand frå befalet sin manglande menneskekunnskap på twitter har eg fått tilbake kommentarar som dette: “Ikkje det minste synd på den jenta. I militæret er alle like. Skulle befalet snudd ryggen til i strid, for å ikkje sjå pupp?” og “Kva var elles poenget? Hadde ho t.d. hatt fobi mot å gjera opp eld i skogen, då hadde ho vore tenesteufør.” og “Var betre neste gong å ha to eller tre jenter på same øvinga, så ei ikkje står isolert aleine.”

Jonas Gahr Støre skreiv akkurat denne twittermeldinga: “Har informert EU om at Norge etter to faktamøter fortsatt ikke er rede til å innføre EUs postdirektiv.” Eg får eit klart inntrykk av at han beklagar dette, og at han førespeglar at han og Norge snart er klare til å innføre direktivet. “Vi er fortsatt ikke rede” peikar framover mot eit punkt i nær framtid då han reknar med vi skal innføre det omstridde direktivet? Fortsatt ikkje, men snart? Eg berre spør?

- Pappa, eg fann denne leikebåten, den hadde du då du var liten, sa fireåringen. – Korleis veit du det? spurde eg nysgjerrig. – Eg hugsar eg såg du leika med den, svara barnet. – Det kan ikkje du hugse, forstår du! – Nei, sa barnet, – det var kanskje noko eg drøymde.

- Pappa, trur du ku-ungane saknar meg? – Ku-ungane? Om kalvane saknar deg? – Ja, kalvane som står i fengselet der vi var i dag. – I fengselet? Meinar du fjøsen? – Ja, fengselet! – Ja, kanskje dei saknar deg, svara eg.

Innlegget under er klipt frå sona “Skriv, vestlendingar, skriv!”:

Skrivekurs

Giske kjem med sterk kritikk mot Telenor fordi mobilnettet var ute nokre timar her ein dag. Vi er så avhengige av mobilnettet, seier han. Dette går ikkje an! seier han.

Telenor svarar at dei har planar om å utbetre nettet, og gjere det sikrare. Men det kostar pengar, og telegiganten meinar at skattebetalarane skal vere med å betale dette. For vi må jo forstå at Telenor er på Børsen, og at Telenor si oppgåve er å tene pengar for eigarane.

I forkant av landbruksoppgjeret kom det landsmøteuttalar om satsing på landbruk og betra økonomi i næringa frå dei raud-og-såkalla-grøne (Grøne? Lat oss kalle det Dei daudgrøne og solidaritetslause). Dette skapte optimisme i næringa. Ein gløymer så lett at det har vorte ein vane at festtalar er gløymde når politikk vert forma. Bondeorganisasjonane gjekk ut med krav om lågtlønnsauke og kompensasjon for den store auken i utgifter som absolutte krav. Men som vanleg endar det med at Bondelaget godtek statens tilbod, litt oppjustert, slik regjeringa har bestemt før tilbodet vert lagt fram.

Medan regjeringa, ved SP-landbruksministeren, let Bondelaget tru at forhandlingar fører til at resultatet blir noko betre enn tilbodet, så forstår vi andre at sluttresultatet er bestemt før tilbodet frå regjeringa kjem. Bonde- og småbrukarlaget braut forhandlingane. Men Bondelaget vel å signere på vilkår dei på førehand har sagt er alt for dårlege, og som resulterar i vidare nedlegging av norsk landbruk. Er det Bondelaget sin definisjon på å ta ansvar? Etter å ha signert vel dei å fråskrive seg ansvaret ved å sei at det dårlege resultatet dei har signert på er Ap sin feil! Når Bondelaget går med på eit oppgjer som er så lågt i forhold til kravet, er dei med på å bidra til å oppretthalde negative myter om norske bønder. Først går dei ut med høge krav, men medan medlemmene tel på knappane om dei skal halde fram som bønder eller ikkje, skriv Bondelaget under på ein avtale som får mange av medlemmene til å kaste inn handkledet, og fører til andre sin konkurs! Eg meinar Småbrukarlaget viser større ansvar for norsk landbruk når dei bryt forhandlingane!

Torsdag ettermiddag vart det funne eit titalls daude fluger i snøen i Mundal. Flugedøden vert sett i samanheng med daude fuglar som har regna ned over Amerika, Sverige og andre uforståelege geografiske koordinatar siste veka.

Skremmande! seier Johannes, som fann flugene daude i snøen, og tok bilete av dei for Johannes-bloggen. Han har også høyrt om fuglar som regnar frå himmelen i USA, og om mystisk kaie-død i Sverige, som seinare viste seg å vere ein lastebil-massakre, ifylgje TV2. Han er sikker på at fugledauden i Mundal ikkje har ei så morderisk forklaring.

Lensmannen i Førde gav uttrykk for at forbodet mot tomgangskøyring gjeld dersom sunn fornuft tilseier det. På NRK Sogn og Fjordane onsdag 29. desember snakkar lensmannen i Førde rett ut: Det er forbode å late bilen gå på tomgang, men om du gjer det får det ingen konsekvensar. Det er ikkje prioritert! Lovverket seier det ikkje er lov, men folk må jo berre bruke sunn fornuft, meinar Førde-lensmannen.

Når journalistane spør direkte om han sjølv bryt norsk lov på dette området, ler han, og seier at det treng vi vel ikkje prate om? Ein kritisk journalist ville spurt kva andre lover i Norge som også er berre på tull, og som lensmannen ikkje bryr seg katten om. Men NRK Sogn og Fjordane berre kosepratar og skryt over at dei sjølv bryt denne lova. Klimaendring bryr verken lensmannen i Førde eller NRK Sogn og Fjordane-journalistane seg om romjula tjueti. Lova om forbod mot tomgangskøyring blir latterleggjort av både intervjuar og intervjuobjekt.

Eg trur det var den ekte nissen. Men clementina i godteposen var mygla. Og det smaka myggel av rosinene også, og litt mygla smaka det andre godtet også. Og det hang ein nisse i eit tre. Den ekte nissen sa at det var bror hans. Korfor er han så stille då? spurde eg. Han blir så stille når han frys, sa nissen. Korfor er han så rosa i kjakane då? Vi nissar blir rosa, når vi frys, sa nissen. Korfor er han så liten, då? Han har ikkje større føter enn veslebroren min! Då svarte ikkje den gamle nissen meir…

Eg høyrde på P1 i går kveld, og kom i skade for å få med meg handball-kommentatorane si oppsummering av handball-EM. Den var omtrent slik:

Og så slo vi svenskane, og då er det det same for meg om det er i håndball eller lommetennis, det er like herlig begge deler!

Dette innlegget stod på trykk i Firda laurdag 10. desember.

Det er sjukehusdebatt igjen. Eller stillingskrig, ein skyttargravkrig som berre styrker motsetnadane i vårt langstrekte, lite befolka fjord- og fjellfylke. Usemja dreier seg i stor grad om kva som er det beste tilbodet til oss som bur her; eit sterkt sentralsjukehus og/eller lokalsjukehus med akutt- og fødetilbod. Men er det enten eller?

Sjukehusdebatt igjen. Eg ser det er usemje om det beste tilbodet til pasientane er eitt sjukehus her i fylket med eit stort tilbod, eller om det beste tilbodet er kort avstand til akutt-tenestar og fødetilbod. Dersom det er slik at Helse Førde og Helse Vest har rett i at det beste tilbodet er eitt sjukehus i Sogn og Fjordane, så forstår eg ikkje korfor det ikkje vert gjort noko for å kommunisere ut den bodskapen. Korfor vert dert ikkje brukt litt ressursar på å forklare på ein god og eintydig måte korfor løysinga med eitt sentralsjukehus er best. Dei som sloss for lokalsjukehusa gjer jo det fordi dei meinar den løysinga ikkje er god for dei som bur lengst borte frå Førde. Om Helse Førde sine argument er så gode og eintydige for å på sikt legge ned lokalsjukehusa, så bør det vere ei einkel sak å legge det fram på ein måte som folk forstår, forutsett at ein er i stand til å kommunisere med målgruppa. Folk i utkantane har behov for å vite at dei har eit godt helsetilbod. At folk kjenner seg trygge er ein viktig helsefaktor. Kort sagt hevdar eg at Helse Førde heilt har mislukkast i informasjonsarbeidet sitt. Eller dei har ikkje dokumentasjon for synet sitt. For folk i Nordfjord og Indre Sogn er ikkje så dumme at dei sloss for eit helsetilbod som ikkje er det beste for regionane.

Eg held varmen med ved om kveldane, og dagane også, når eg er i nærleiken av huset. Eg sparar det eg kan av straum eg. No høyrer eg det er tomt for ved mange plassar. Eg har meir enn eg sjølv og dei faste kundane mine brukar. Så om du treng ved, og køyrer forbi Fjærland: ta kontakt!

Finn 7 feil i denne teksten!

Heisann Johannes Eggen

Sjukoluda kloda fikla ut

Proktuder kanke brukla tut

Til

SKATTEETATEN

Som kjent fall det ikkje så ofsaleg mykje snø sist vinter. Men eg skal ikkje grave i snøen som fall i fjor. Den har forlengst smelta. Eg skal grave i skiten der snøen smelta. Eg hadde eit innlegg i sommar der eg hevda at det er ein klar samanheng mellom høgt sjukefråver og eit NAV som gjer sjuke og slitne folk sjukare.

Innlegget mitt fekk hovudverneombod Else Kristine Husabø i NAV, til å gå ut i Sogn Avis og slå fast at eg er utan verdi som samfunnsdebattant. I laurdagens Innhogg i Sogn Avis prøver eg å vise korfor eg meinar det er ein samanheng. Heile innlegget vert publisert på Sognabloggen etter midnatt. Reknar med reaksjonar!

Fjorårslamma: minneord

Eg skal levere lam til slakt kommande veke. Det er ikkje med heilt lett hjarte. Ein gjer sitt beste heile lamma sine liv for at dei skal ha det så bra som muleg. Så sender ein dei med ein bil til slakteri. “Berre” ein times transport. Det er vel snart mellom Norvegs kortaste vegar til slakteriet: Ein må tenkje positivt!